อาจจะสงสัยว่า ปาร์กัวร์ คืออะไร อ๋อ ปาร์กัวร์นิวกินี นี่เอง

ปาร์กัวร์

ปาร์กัวร์ (parkour) มาจากภาษาฝรั่งเศส แปลว่า “วิ่งทุกที่” และถือกำเนิดในประเทศฝรั่งเศส คิดค้นโดย เดวิด เบลเลอ (David Belle) เป็นกีฬา extreme ตามท้องถนนหรือ street sport ใช้เมืองทั้งเมืองเป็นสนามฝึกซ้อมในการวิ่งข้ามสิ่งกีดขวางและอุปสรรคต่างๆ

และหากเมื่อได้รับความนิยมจึง มีชื่อเรียกแบบสากลว่าฟรีรันนิง (free running) แต่ปัจจุบัน ปาร์กัวร์ กับฟรีรันนิงมีความแตกต่างกัน โดยโค้ชแชมป์เล่าว่า ปาร์กัวร์ มันมีมา 20 กว่าปีแล้ว แต่พอผ่านไปได้สัก 10 ปี ก็เริ่มแยกออกไปเป็น ฟรีรันนิง

และ ปาร์กัวร์ ซึ่งในจริงๆ แล้วมันคืออันเดียวกัน แต่ฟรีรันนิงจะใส่ทักษะยิมนาสติกเข้าไป การตีลังกา หมุน กระโดดตัวเกลียว เลยดูเป็นเหมือนกีฬาที่ค่อนข้างอันตราย และหวือหวา ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ใช่ มันเป็นกีฬาที่เซฟมาก สอนให้คนรู้จักเคลื่อนไหวด้วยความคล่องตัวให้เร็วที่สุดและเซฟตัวเองมากที่สุด”

การเคลื่อนไหว ปาร์กัวร์ และการตัดสินใจที่รวดเร็วโดยคำนึงถึง

ความปลอดภัยเป็นหัวใจสำคัญของ ปาร์กัวร์ และซึ่งในคนส่วนใหญ่ที่มีต่อกีฬาชนิดนี้ ก็อาจไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องไปกระโดดข้ามตึก ทำไมต้องปีนป่ายไปมานั่นเองแหละ แต่สำหรับวัยรุ่นหรือผู้ที่ชื่นชอบกีฬาผาดโผน อาจจะมองว่าเป็นสิ่งที่เท่ และสร้างความท้าทาย เท่านั้น

ซึ่งจริงๆ แล้วหากไม่เข้าใจและทำตามโดยไม่ได้รับการฝึกฝน อย่างถูกต้องอาจเกิดอันตรายหรือบาดเจ็บได้ แม้แต่โค้ชแชมป์เองที่มีพื้นฐานทางด้านศิลปะการต่อสู้ อย่างมวยไทย เทควันโด มวยจีน ที่ต้องฝึกฝนร่างกายอยู่เป็นประจำ การกระโดด

ต้องดูลิมิตตัวเอง ก่อนว่ากระโดด ปาร์กัวร์ ได้ไกลขนาดไหน แล้วก็ต้องรู้เรื่องการ soft landing กระโดดยังไงให้เสียงเบาที่สุด การกระโดดให้เสียงเบาคือการที่เรา activate กล้ามเนื้อ เพื่อใช้กล้ามเนื้อให้รองรับการกระแทก ซึ่งพื้นฐานพวกนี้เราฝึกกันเป็นร้อยเป็นพันครั้ง

สรุป ปาร์กัวร์ เหมือนกับการที่เรายกเวตทุกวัน เป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุด

นั่นก็คือจากที่เคยคิดว่าดูยูทูบแล้วออกไปฝึก ปาร์กัวร์ ข้างนอก ไปฝึกตาม passion ของตัวเองจะพัฒนาได้เร็ว แต่กลายเป็นว่าเมื่อฝึกเบสิกแล้วตัวเองพัฒนาไปได้ไกลกว่าเดิมในทุกๆ วันที่เล่น เหมือนได้เจออะไรใหม่ๆ ได้ก้าวขึ้นไปอีกขั้น ในสังคมไทยบางคน

ก็มองว่า ปาร์กัวร์ อันตรายเกินไปไม่อยากให้เล่น บางคนก็มองว่าเด็กพวกนี้มีความสามารถ อยากสนับสนุน แต่บางกลุ่มก็จะบอกว่าพวกนี้มันโชว์เท่ ในใจลึกๆ ก็อยากให้เขาสนับสนุนให้มีที่ซ้อมดีๆ เพราะมันอันตราย ในกรุงเทพฯ ที่เล่นมันน้อยด้วย

พอไม่มีที่เซฟท่าที่เรายังไม่เคยเล่น เราก็ต้องไปลองเอง ทำเองหมดเลย ก็เลยเกิดอุบัติเหตุ ปาร์กัวร์ ทุกคนจะออกไปฝึกข้างนอกเป็นเรื่องปรกติ ส่วนใหญ่ก็จะไปคนเดียว บางทีเพื่อนว่างก็จะชวนกันไป เพื่อนที่เป็นโค้ชด้วยกัน แต่เราก็ไม่อยากที่จะให้เป็นภาพออกไปมากเท่าไหร่ อยากให้เป็นภาพที่อยู่ในยิมและค่อนข้างปลอดภัย หรือไม่ก็สวนสาธารณะมากกว่า เพราะมันจะมีผลต่อเด็กๆ กับวัยรุ่นที่อยากจะทำตาม

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *